Picnic At Hanging Rock S01E03: Episode 3
Je wordt zo nog duizelig, Irma.
Dat zal de neef uit Londen zijn. - Hij is ware.
Il est le désir de mon coeur...
Een vrouw ziet in een oogwenk al het noodzakelijke.
Kom op.
Oeps...
Je wilt hem niet eens.
Je vermaakt je alleen maar en denkt niet aan de gevoelens van een ander.
Une vraie petite salope.
Dus Miranda zat op een dode boom? - Ja.
Om haar schoenen uit te doen. Ze is nogal een wildebras.
Wat is er met uw schoenen gebeurd?
Ik denk dat we even moeten wachten, brigadier.
Dat kunnen we ons niet veroorloven. Weet u nog waar u daarna naartoe bent gelopen?
We liepen niet.
We klommen.
Omhoog.
Naar links of rechts. - Ik haal die twee door elkaar.
Die kant op. - Naar links dus.
Ik herinner me een rand.
We konden de picknickplaats beneden zien.
Ik was nog nooit zo hoog geweest.
Ik heb de Alpen wel bezocht, maar dit was anders.
Het beangstigde me.
Waarom? - De mensen van de picknick waren zo klein.
Marion zei...
"Als vliegen voor baldadige jongens, zo zijn wij voor de Goden."
Dus jullie waren toen nog samen?
Toen zag ik...
iemand. - Wie?
Ik dacht dat ik iemand zag, maar toen...
Ik weet het niet. Ik viel in slaap.
Edith voelde zich niet zo goed. - Was u zo bang, omdat u iemand zag?
Nee. Dat zei ik al. Edith voelde zich niet goed.
Ze was aan het jammeren. Ze had buikpijn. Ik zei dat ze minder moest eten.
Een dame moet zich nooit vol eten. Edith schept altijd twee keer op, dat hoort niet.
Mrs Appleyard zou dat moeten ontmoedigen, maar dat doet ze niet.
Heeft u iemand anders op de rots gezien?
Ik kan niet goed nadenken. - Probeer het. Het is belangrijk.
Ik moet met Miranda spreken. - U heeft rust nodig.
Dank u, brigadier. De lepel, alstublieft.
Waar is ze? - Nog een lepel?
Wat voor dag is het? - Een mooie, grote lepel vol met slaap.
Geen gebroken botten, geen blauwe plekken, geen schrammen.
Als ze niet uitgedroogd was, had ik gezegd dat ze negen dagen binnen had gezeten.
Denkt u dat ze liegt?
Nee, ik zeg dat het een wonder is. - Zal ze het zich ooit herinneren?
De kans is klein.
Als u, als wetenschapper, zou moeten gissen, waar denkt u dan dat de anderen zijn?
Ze wachten om gevonden te worden. Misschien ergens in een grot.
Ze hebben haar misschien zien vallen en raakten in paniek.
Ik ga er weer heen. - De kans is klein, Bumpher.
Als één van hen het overleefde, waarom de anderen dan ook niet?
Mike. - Dokter.
Waarom bent u er weer heen gegaan? Voelde u zich verantwoordelijk?
U niet dan?
O ja, één van de dienstmeiden vertelde me...
dat toen ze Miss Leopolds kleding uittrokken, ze geen korset droeg.
Laten we dat tussen ons houden, oké? Het schandaal is al groot genoeg.
Zelfs de buitenlandse kranten zijn in rep en roer.
Meisjes. Het doet mij veel genoegen jullie te mogen melden...
dat jullie vriendin, Miss Irma Leopold, gevonden is en dat ze veilig en gezond is.
Ze is aan het herstellen in de woning van de Fitzhuberts.
Jullie mogen het komende uur doen wat jullie willen.
Wel binnen, tot die ellendige persmuskieten weg zijn.
Waar zijn de anderen? Ik wil met Irma praten.
Laat haar maar aan mij over. - Ik moet met Irma spreken.
Je erfgename is nog maagd. - Weet je dat zeker?
Ja, absoluut. - En?
Ze vertelde hetzelfde als Edith Horton: ze klommen en stopten om uit te rusten.
Meer herinnert ze zich niet. - Geloof je haar?
Het brein is een teer mechanisme, het lijkt een beetje op een klok.
Het kan door extreme omstandigheden stoppen...
en nooit meer gaan werken. - Is dat een ja?
Ik weet het niet. Niet per se.
Kan ze naar een andere plek zijn ontvoerd en daarna zijn teruggebracht?
Schenk geen aandacht aan geruchten, Hester. Dit is een vreemde zaak.
Je hebt een man nodig om je te beschermen.
Ik kan in het Whiteheads huisje intrekken, tot alles rustig is?
Nee. Dan gaan de mensen praten. - Laat ze.
Ik stel niet voor dat je je normen loslaat. Maar Buckingham Palace is hier ver vandaan.
Weet je, ik moest lachen toen ik dit huis voor het eerst zag.
Een muur.
Net als een parasol in een sneeuwstorm.
Hoe kan een muur ons beschermen tegen wat daarbuiten is?
Maar dat doet het wel.
Het werkt, versterkt door...
normen en waarden.
De ene steen verstevigt de andere.
Zo werkt dat ook met de regels van de maatschappij. Als jij en ik...
zouden doen wat we allebei willen doen...
zou de betovering verbreken en dan zou alles instorten.
Er zit al een bres in de muur. - Nog niet.
Nog niet, Aiden. Mijn school zal blijven bestaan.
Ik ga de brigadier halen.
Nee, dit moeten we intern oplossen, anders wordt het erger. Kattenkwaad.
Kattenkwaad, Tom.
Haal het weg.
Kattenkwaad.
Arthur.
Comme vous êtes belle.
Ik heb wat favoriete kleren van je meegebracht.
Dit is van de vrouw van de kolonel.
Heeft u iets van mama gehoord? - We hebben een telegram gehad.
Van je vader. Hij verbiedt je om naar ons terug te gaan.
Je moet naar huis toe, terug onder zijn hoede.
Het spijt me.
Et ma mêre?
Zij en je stiefvader zijn nog steeds in Zuid-Amerika.
Ze hebben de kranten misschien nog niet gelezen...
en we hebben nog niet naar alle ouders geschreven.
Toen je gevonden werd...
hoopten we dat de anderen misschien ook levend en gezond waren.
Zelfs als u een telegram had gestuurd was ze niet gekomen.
Ze heeft hem gekozen. - Je vergist je.
Een moeder houdt altijd het meest van haar kinderen.
Dat is gewoon niet waar.
Ze gelooft hem altijd. - Wie? Je stiefvader?
Mij gelooft ze nooit.
Het maakt ook niet meer uit, niet na wat er is gebeurd.
Vertel het me. Alsjeblieft.
Hij is hier.
Hij vond me. Hij heeft mijn leven gered.
Ik ben van plan met hem te trouwen. De eerwaardige Michael Fitzhubert.
Maar, Irma, wat is er gebeurd? Wat is er tijdens de picknick gebeurd?
Waar zijn de anderen? - Ik kan het niet.
Als ik het probeer te herinneren, voelt het alsof er mieren in mijn hoofd rondzwermen.
Dr Mack zegt dat ik moet rusten.
Bedankt voor uw bezoek. - Ik blijf bij je zitten.
Nee. Ik wil gaan slapen. U kunt gaan.
Alstublieft.
Ik doe dit op mijn erbarmelijke knieën. Ik ben nu en voor eeuwig Uw dienaar.
Schotland. En deze kleine vlekjes zijn de Buiten-Hebriden.
Wat heeft u een lange reis gemaakt.
Was u bang om van thuis weg te gaan? - Ik was banger om er te blijven.
Hoe ver weg is het?
Ik dacht dat het ver genoeg zou zijn. Dat het een nieuwe wereld zou zijn.
In plaats daarvan bent u in een gekkenhuis belandt.
Hoelang duurt het om 17.500 kilometer te reizen met een snelheid van 18 knopen?
Nou...
18 knopen is ongeveer twee kilometer...
Je raadt nooit wat ik in de kamer van Miss McCraw heb gevonden.
Ik heb het zelfs nog niet aan Mrs Appleyard laten zien.
Onnatuurlijke zeden.
Ze waren allemaal zo blij dat het Rothschild meisje werd gevonden.
De Jodin. De vijand van Onze Lieve Heer. - Dit is geweldig.
Homoseksualiteit. Betasten. Tribadisme.
Het is van mij, Reg.
Wat van mij is, is van mij en wat van jou is, is van ons.
Je bent net als vader. - Begin niet...
Maar...
laat je het eerst zien aan Mrs Appleyard? - Breng nooit slecht nieuws.
De boodschapper krijgt altijd de schuld. Dat is mij al meerdere malen overkomen.
Blijf waakzaam, zusje.
Laat mij hem hebben.
Ik wil hem niet. - Waarom flirtte je dan?
Dat deed ik niet.
Stel je mama's gezicht eens voor als ik getrouwd zou zijn. Met een geschikt iemand.
Dat zou ik graag willen zien. Dat ik gelukkig was...
in plaats van ongelukkig en altijd smekend om vergiffenis.
Hoe kwaad zou ze wel niet zijn.
Ik ben u voor eeuwig iets verschuldigd.
Het was Albert.
Hij klom de rots af om u te redden.
Hij is een kampioen. - Maar u vond me.
Uw tante vertelde me dat u de hele nacht bleef zoeken.
Ik bleef jullie voor me zien, over de beek springend.
Jullie leken zo gelukkig. Behalve de jongste.
Miranda leek te zweven.
Het spijt me.
Ik ben hopeloos. Ik praat over jullie, alsof we elkaar allemaal kenden.
Ik vind het niet erg. Ik heb ook het gevoel dat we elkaar al kennen.
Noem me Irma. - Mike.
Ik denk continu aan de Hanging Rock.
Ik ook.
Niemand laat me de krant zien.
Hoeveel dagen geleden was de picknick?
Hoe lang was ik op de rots?
Kom. - Je wilt het niet zeggen.
Was ik echt negen dagen weg?
Ik dacht dat ik het verkeerd had verstaan.
Ik ben bang dat het waar is. - Ik kan het me niet herinneren.
Maar er is niets mis met mijn geheugen.
Ik herinner me de rest wel.
Heel duidelijk.
Ik maak een dossier aan van idioten, gekken en één van lastpakken.
Reginald Lumley.
Ik ben de broer van junior gouvernante, Dora Lumley.
Waar heb ik u eerder gezien?
Ik ben vertegenwoordiger van de verzekeringsmaatschappij.
Als er ergens moeilijkheden zijn, zult u mij daar vinden.
Daarvan ken ik u dus. Van na de branden. Hoe kan ik u helpen?
U kunt me vertellen wat er gedaan wordt.
Ik weet dat meisjes samen voor problemen zorgen.
En er zijn meisjes bij Appleyard die er niet thuishoren.
Agent Wilkins? Wilt u een verklaring van Mr Lumley afnemen...
en die opbergen in het juiste dossier?
Een brief van de vader van de vermiste lerares.
Hij is minister van religie in Buiten-Hebriden.
Heeft u misschien interesse?
Kom. Ik haal een paraplu.
Hoeveel was het losgeld? Waar zijn uw vriendinnen?
Wat is er met hen gebeurd? U verbergt iets.
Bent u verdwaald? Voor uw schoenen.
Jij bent Albert, toch?
Jij droeg me de berg af. Je moet verschrikkelijk sterk zijn.
Je weegt minder dan een zak voer.
Ik ben je wat verschuldigd.
Kon ik je maar drie wensen geven.
Dit alles kwam door Mike. Hij gaf niet op.
Dat laat maar zien dat je nooit een knul moet beoordelen op zijn laarzen.
Ik vind hem de echte held.
Het was Mike die zijn leven riskeerde. - Bedoel je Mr Fitzhubert?
Ja. - Hem heb ik al bedankt.
Je vindt mij de moeite niet waard, hè?
Jullie hadden liever Miranda gevonden. - Nee. Wacht.
Wie is daar?
Miranda.
Waarom is het zo donker? Waar gaat dit heen?
Iemand volgt ons.
Ik heb ook nachtmerries over de rots.
Daar moet je niet te veel van nemen. Mijn moeder krijgt er hoofdpijn van.
Ze kan niet meer zonder.
De benen van Marion zijn het mooiste.
Wat is er mis met mijn benen? - Helemaal niets. De mijne zijn te kort.
Polsen?
Miranda's haar is het mooiste.
En ogen. - En ogen.
Stop daarmee. - Maar ik heb de mooiste neus.
Oké, dames, boezem? - Jij wint.
Lippen?
Je bent bang. - Niet waar.
Ik denk dat ik me goed genoeg voel om terug te gaan. Naar mijn eigen kamer.
Mooi. Dan heb ik het hele bed voor mezelf.
Bange kat uit Ballarat. Ging naar school en kreeg een band.
Ik ben niet bang.
Als een paard zadelmak gemaakt wordt zeggen ze; "Hij is bang voor het zadel."
Dat is hij niet. Hij wil het alleen niet.
Je bent een jongedame, geen paard.
Weet je aan wie je me soms herinnert? Mrs Appleyard.
U heeft gelijk. De journalisten zijn weg. - Ja, mevrouw.
Ze zijn vast naar Lake View, mooi.
Goedemorgen.
LONDEN, MEI 1894
Je hebt er een gat in gescheurd.
Ben je dronken? Weet je hoe lang ik heb gewacht?
Wat is er gebeurd?
Het is slechts zijn schouder. Ik heb de kogel eruit gehaald.
Met een beitel.
Het schip vertrekt morgen. - Dat haal ik niet.
Ik dacht dat je weg was gekomen. - Laat maar.
Geef onze vriend iets voor zijn moeite. - Ik heb het geld niet bij me.
Laat ook maar. - Jij stelende klootzak.
Ik werd geboren met de gouden horloge van mijn vader in mijn hand. Goede reis, Hester.
We kunnen niet blijven. Het is niet veilig.
Ik zal je vinden. - Doe dat.
Ik ga alvast, dan vind jij me uiteindelijk wel.
Ik zal je vinden. En slachten als een varken.
Momentje.
Kom binnen.
Brigadier Bumpher. - Dank u.
Ik moet u een gevoelige vraag stellen.
Ik hoop dat u niet naar geruchten hebt geluisterd.
De mensen hier kunnen erg jaloers zijn als iemand succes heeft.
Welke geruchten? Wist u dat...
Miss McCraw een verleden had van... - Van wat?
Een voorliefde voor andere vrouwen. - Suggereert u dat Greta McCraw lesbisch was?
Ik heb bewijs gezien. - Welk bewijs?
Greta McCraw was buitengewoon dankbaar voor haar positie hier.
Ze was een prima lerares en mijn vertrouwen in haar was nooit misplaatst.
Waar is ze nu dan? Hoeveel weet u eigenlijk van deze leraressen?
Mrs Valange, bijvoorbeeld.
Komt hier uit de buurt. Haar man ging ervandoor met een andere vrouw.
Wist u dat? - Ja. Ook zij was dankbaar voor haar positie.
Deze vrouwen zijn erg loyaal. - En de Franse dame, die...
die meisjes zonder toezicht het bos in liet gaan.
Ze was overduidelijk wanhopig en onervaren toen u haar aannam.
Brigadier, waar wilt u naar toe? - Dit is Engeland niet.
Er is een epidemie van valse referenties. - Valse referenties.
Ik ben bang dat de wereld niet alleen maar prachtig is. Schijn bedriegt.
Bedrog is hier niet nodig. Dit is een school voor jongedames.
Ik moet Miss Irma Leopold nogmaals spreken. Ze houden haar verborgen.
Die mensen van Lake View denken dat de wereld van hen is.
Engeland bezit de wereld ook.
Mijn vrouw vindt dat je iets dat je niet begrijpt niet kunt bezitten.
Volgens haar is dat ook het probleem met het huwelijk.
Kan ik verder nog iets voor u doen? - Ja.
Kunt u de Fitzhuberts overtuigen om toe te staan dat ik het meisje opnieuw verhoor?
We zijn het de families van de vermiste meisjes verschuldigd.
Natuurlijk. Ik zal zien wat ik voor u kan doen.
Ik zal dit tot op de bodem uitzoeken. Ik geef het niet op. Daar kunt u verzekerd van zijn.
Hink, spink, de puddingen stinken, het vet begint te braden.
Niemand is thuis, we zijn helemaal alleen, muis, jij en ik.
Stok, voorraad, hartstikke dood, de man in de spiegel maakt er drie van ons.
Elke schurk zal zijn slaaf hebben. Jij of ik moet dat zijn.
Jij bent het. - Jij bent het.
Ik begreep dat Sara nog steeds in afzondering zat.
Ze leerde me alleen een spel dat ze vroeger in het weeshuis speelden.
Je kunt naar je kamer teruggaan.
Miss Lumley moet het kind zeker vergeten zijn.
Ik wil Irma Leopold ondervragen, voor ze vertrekt uit Australië.
Maar ze kan zich niets herinneren.
Ik heb geen zin om weer naar Lake View te gaan.
Ze vertrouwt jou. Nodig haar hier uit.
We zijn het de families van de vermiste meisjes verschuldigd.
Jij bent het, Dianne.
Als je waar dan ook had kunnen ontwaken, waar zou dat dan zijn geweest?
Parijs. En jij?
Ik weet het niet. Marrakesh?
Parijs, daarna het Meer van Lugano en uiteindelijk naar Venetië.
Ik zou Kathmandu graag willen zien. - Overal, zolang het maar niet thuis is.
Helemaal waar.
Ik moet er verschrikkelijk uitzien. - Absoluut niet.
Ik zie een meisje liever eenvoudig en onbedorven.
Puur en verfijnd. De Appleyard-belofte.
Ik wist niet dat puurheid aangeleerd kon worden.
Sommige mensen lijken het gewoon te hebben en...
zijn eenvoudig en eervol, ook al zijn ze niet van hoge komaf.
Ik moet me klaarmaken.
Voor vanavond.
Het is prachtig. Irma, je moet afscheid van de meisjes nemen.
Het zou afschuwelijk zijn om jou ook kwijt te raken...
zonder een vaarwel. - Dat denk ik ook.
Ik kan Mike meenemen en met hem pronken.
Papa zal zeker naar de bruiloft komen.
Mama denk ik niet en haar nieuwe echtgenoot al zeker niet.
We gaan op huwelijksreis naar Parijs of Kathmandu, waar dat ook moge zijn.
Heeft hij een aanzoek gedaan? - Nog niet officieel. Dat doet hij vanavond.
Zijn tante heeft alles geregeld.
Mike geeft de voorkeur aan meisjes die puur en eenvoudig zijn.
Je bent altijd zo loyaal naar mij geweest.
Maar Irma, het is te kostbaar.
Herinner je je Miranda's diamanten horloge?
Ze kon het niet verdragen het te horen tikken bij haar hart.
Het zijn allemaal maar snuisterijen, niet?
Ze zijn niet echt belangrijk.
Misschien zul je, als je ouder bent, begrijpen hoe kostbaar het is.
Ik wil het aan jou geven.
Mike en ik zijn van plan arm te zijn, maar gelukkig.
Denk je dat ik met haar zou moeten trouwen? Ze verwacht vanavond een aanzoek.
Als zij terug naar Londen zou gaan, ga jij dan bij het Vreemdelingenlegioen?
Daar heb je je antwoord.
Mijn tante gelooft dat het het lot is.
Dat ons huwelijk het gelukkige einde zal zijn van dit trieste verhaal.
Juist.
Wacht. Sta me toe.
Uw thee, mijnheer.
Weet je, ondanks al die nare gebeurtenissen...
ben ik echt erg blij dat ik naar Australië ben gekomen.
Het is een geweldige plek.
Ja, een aanzoek hier. Ik heb Michael verteld hoe dat moet.
Zie je er niet allercharmant uit.
Michael is net zo enthousiast als wij.
Komt u aan het einde van de zomer naar Melbourne terug?
Nee, aan het begin van de herfst. We wachten tot de bladeren kleuren.
De tuinen zien er hier dan zo mooi uit.
Ik hoorde dat je vader paarden fokt.
Renpaarden.
Het is zijn hobby.
Van de jonge Mr Fitzhubert voor Miss Leopold.
De seizoenen krijg je hier anders mee.
De lente voelt aan als de zomer. En de herfst, als de lente.
Hoe mooi. Ik zou daar nooit aan gedacht hebben.
"Lieve Irma, sorry. ik verloor de tijd uit het oog en miste het diner."
"Zo was er des te meer lekkers voor jou."
"Ik ga een paar dagen naar Melbourne, voor zaken."
"Ik betwijfel of we elkaar weer zullen ontmoeten."
"Als we elkaar niet meer zien, bedankt dat je zo aardig voor me was."
"Ik wens je het allerbeste. Liefs, Michael Fitzhubert."
"PS. Ik vergat te zeggen...
dat ik toch het liefst wakker word in Australië."
"Beginnend in North Queensland. Ik ga naar de familie van Miranda..."
"om ze te vertellen hoe blij ze was bij de picknick bij de Hanging Rock."
Een suite op de Menzies, een grote boot voor je reis naar huis en dan ben je ons vergeten.
Ik zal deze plek nooit vergeten. - Wanneer is je afvaart?
Aan het einde van de maand, met uitzondering van slecht weer.
Je moet iemand in vertrouwen nemen, voor je vertrekt.
Laat je geheimen hier, waar ze thuishoren. Begin opnieuw.
Ik kan wat ik me niet herinner, niet aan iemand toevertrouwen.
Je bent een perfecte perzik.
Maar geheimen zijn als wormen. Hebzuchtige eters.
Stel je voor hoe teleurgesteld je verloofde zal zijn...
als hij ontdekt dat je hol en rot van binnen bent.
Mijn verloofde weet precies wat ik ben.
Ik heb mademoiselle beloofd dat ik de meisjes vaarwel zou zeggen.
Zoals je wilt.
Dit is voor je vader. Ik vind het jammer dat ik geen beter bericht heb...
maar zelfs een meisje met jouw vooruitzichten zou moeten kunnen spellen.
U denkt dat spellen me had kunnen redden van wat er gebeurd is?
Dat is absurd.
Alles wat ik hier heb geleerd, heb ik van Marion geleerd...
en van Miranda.
Jij zult rest van je leven de slaaf van je geheimen zijn.
U begrijpt er niets van. - Ik begrijp het wel degelijk.
Geloof me, ik begrijp het.
Als je aan het verdrinken bent, plaats je je armen rond de nek van het meisje dat je redt.
Op deze manier. - Als jij de redder bent...
leg je je handen zo op haar neus en mond.
Verplaats dan je hand naar beneden en adem in de mond van je slachtoffer.
Miss? U zei slachtoffer. - Nee, dat deed ik niet.
Kom op.
Je handpalm is genoeg.
Kijk wie we daar hebben. Welkom, Irma. Kom erbij.
Waar zijn ze, Irma?
Waar is Marion?
Waar is Miss McCraw?
Waar is Miranda?
Wat is er gebeurd, Irmlette? - Meisjes.
Wat heb je met ze gedaan? - Wie schreeuwde er?
Nee, ik... - Waar zijn ze?
Meisjes, stop.
Waar zijn ze? - Spreek op.
Kom op, Irma.
Vertel het ons. - Wees eerlijk.
Wat heb je met Marion gedaan?
Waar is Miss McCraw? - Speel geen spelletjes.
Vertel het ons.
Dat kan ze niet. Ze weet het niet. - Ze weet alles. Kijk maar naar haar.
Schuldig als de pest. - Vertel het ons.
Irma Leopold, jouw mensen hebben onze Heer gedood. Ze vervolgden onze mensen.
Zij behagen God niet, ze zijn tegen alle mensen.
Je weet dat ze dood zijn. - Opgesloten in een grafkamer.
Hun haar, helemaal roodgekleurd en klonterig en hun ogen door wormen opgegeten.
Arm kind.
Soms begrijp ik niet meer wat er gebeurt.
Maar je bent verloofd, nietwaar? - Nee.
Zeg Sara voor me vaarwel. Vertel haar dat ze kerstmis moet onthouden. Altijd.
Beloofd? - Ja.
Wil je mijn bekentenis horen?
Ik haat Miranda.